‘In 1921 nam men in Southampton waar dat pimpelmezen de doppen van melkflessen openpikten en dat zij de melk dronken. Soortgenoten in de buurt gingen hetzelfde doen, wat geïnterpreteerd kan worden als imitatie. Het probleem is echter dat de pimpelmezen niet meer dan een paar kilometer vliegen. Imitatie zou ertoe hebben geleid dat het gedrag zich geleidelijk over het land verspreidde. Dat bleek niet het geval: de gewoonte trad onverhoeds in heel Engeland aan de dag. Bovendien ging hetzelfde verschijnsel zich voordoen in Zweden, Denemarken en Nederland. Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren er geen melkflessen. Na de oorlog maakten de vogels de doppen direct weer open, hoewel zij de flessen nooit hadden gezien.
Het is de bioloog Rupert Sheldrake geweest die met zijn concept van ‘het morfische veld’ en ‘morfische resonantie’ een verklaring gaf van dit verschijnsel. Die verklaring helpt ons begrijpen waarom dialoog zo’n krachtige uitwerking heeft op het innovatievermogen, het prestatieniveau en succes van management-teams en organisaties. Tevens wordt duidelijk waarom het nauwelijks zin heeft innovatie processen af te schermen voor de concurrentie. De energie daaraan besteed kan beter gebruikt worden voor het zo eigenzinnig mogelijk doorontwikkelen van het unieke – niet zo eenvoudig te kopiëren – totale krachtenveld rondom het proces van waarde-creatie: Product, Markt, Identiteit, Organisatorische condities, Individualiteit, Collectiviteit, zoals die wordt weergegeven door de Organisatie-Gyroscoop©
In dit concept van de organisatie-als-totaliteit valt het begrip ‘identiteit’ bovenaan de verticale sturingsas goeddeels samen met het morfische veld van Sheldrake. Meer lezen »