When the bandoneon has begun to play, and the piano tunes in, how long do we think we can afford to remain seated before giving in finally to the invitation of our better half and start dancing again?

Check out the wake-up call at the start of the Onderwijscongres on October 11 in De Beurs van Berlage. Transposed to organizations in general the message is: MAKING SHIFT HAPPEN

21^th century people are lead by

————20^th century managers following a

———————–19^th century system while the whole world awaits us to

tune- in into the never ending dance of evolutions, give up pushing and open up to the pulling future, get inspired again and co-create VALUE, making use of all talents we have on board.

It was I think Eli Goldrath who once inspired me with his description of the 5 levels of resistance that we have to overcome to start dancing again.

1. We don’t see any problem in not dancing. We think we go fine. The Ostrich Syndrome.
2. We do see the problem and feel  the necessity to dance but we don’t believe we can dance. The Calimero Syndrome.
3. There is a problem, dancing might be a solution but in our case that won’t work. The Not Invented Here Syndrome.
4. There is a problem, dancing is probably the solution and it will work out but in this particular case there are too many obstacles and practical objections. The Yes…but Syndrome.
5. The problem is clear, the solution also and everybody is convinced that it will work, but to actually step on the dance floor and start moving asks for courage and surrender: the final escape is then to wait for the best moment (it will never come). The Mañana Syndrome.

If your desire to do what you and your people feel they ought to do and you decide to go for the Jackpot overcoming your syndromes you can phone us. We ‘ll tune up the band, create a Vital Space and we ‘ll let your organisation dance as long as there will be customer needs to fulfill, capacities to be recombined and  talents to unfold: MAKING THE SHIFT HAPPEN.

Wie het gevoel heeft dat de organisatie waar hij/zij zijn of haar goede krachten aan geeft niet naar behoren draait voelt intuïtief mogelijk precies aan wat er in die organisatie mis is. Meestal is dat haar draairichting. Meer lezen »

Over twee zaken wil ik het met u in deze vakantietijd even hebben:

1. 1.Wie kent niet het gevoel van frisse tegenzin waarmee je na afloop van je vakantie weer je plek probeert in te nemen in het systeem dat organisatie heet. Je realiseert je op dat moment dat je weer deel gaat uitmaken van een gewoontelichaam met patronen, opvattingen en vanzelfsprekendheden, dat vele malen sterker is dan jijzelf. Hoezo post-industrieel tijdperk? Hoezo Vrijheid? Hoezo Individu? Je weet dat je over enkele dagen je oude plek weer ingenomen zult hebben en dat je dit ongemakkelijke moment van bezinning en twijfel naar de achtergrond zult hebben verdrongen. Daar bromt en zeurt het nog een beetje totdat je ook daar weer aan gewend bent. Meer lezen »

Hoe snelle succesvolle jongens in contact kwamen met het overwegend vrouwelijke tele-salesteam en ervoeren wat loslaten kan brengen:

Het jaar ervòòr had ik de medewerkers  van de afdeling telefonische verkoop getraind in verkoopvaardigheden. Het management had daarop aansluitend enorm geïnvesteerd in gespreksprotocollen, die door ‘deskundigen’ van buitenaf waren opgesteld. Het had  bovendien geïnvesteerd in sophisticated apparatuur waarmee de prestaties van hun medewerkers van minuut tot minuut kon worden ‘gemonitored’. Normen waren ‘geïmplementeerd’, die voorschreven dat de gemiddelde gespreksduur per medewerker onder de 2,4 minuut per gesprek moest blijven, dat de queue niet mocht oplopen tot meer dan 30 wachtenden enz. enz.

Het wekt vast geen verwondering als ik vertel dat het management bestond uit snelle rationele mannen met een indrukwekkende staat van dienst in de commercie en/of de ICT. Dat kon niet bepaald gezegd worden van de ±150 overwegend vrouwelijk medewerkers die de gesprekken met klanten voerden.  Gesprekken over de honderden artikelen die wel of niet op voorraad waren. Gesprekken over artikelen die wel of niet beantwoordden aan de koopmotieven van de inmiddels miljoenen klanten die dagelijks de weg naar dit bedrijf wisten te vinden door  telefonisch contact te zoeken.

Het management vroeg mij of ik bereid was de medewerkers nog een keer te trainen maar nu met een strakke en duidelijke doelstelling ten aanzien van  de extra omzet die daaruit zou moeten resulteren. Uitgerekend was dat de kosten van mijn interventie terugverdiend zouden  worden als de medewerkers erin zouden slagen met mijn hulp 7% meer omzet via de gesprekken te realiseren. Het management had precies uitgerekend hoeveel de training zou kosten en hoeveel het deze de organisatie daarom zou moeten opleveren. Dit verband zo leggen is uiteraard dubieus. Meer lezen »

Ondernemers, don’t wait for a miracle. Be realistic, plan for a miracle!

Als Nout Wellink en Wouter Bos om het hardst beweren dat we het ergste van de crisis nu achter de rug hebben, dan weet de ondernemer in u dat zij met de rug naar de toekomst staan.

De ondernemer in u weet dan ook dat het helemaal van u afhangt of en hoe u met uw organisatie op een nieuwe manier de verbinding met de toekomst zult maken. Meer lezen »